
باز هم یکسال دیگر رو پشت سر گذاشتیم.روزهای پایانی سال زیبایی ها و در عین حال سخت های خاص خودش را دارد.
ازدحام کارهای اداری و خونه و بچه ها و تدارک برنامه های سال جدید از یکطرف مرور ذهنی سالی که گذشت و استرس سال پیش رو.همیشه موقع سال تحویل حس خاصی دارم.استرس سال جدید همیشه آزاردهنده است.تقریبا هیچ سالی رو در خاطر ندارم که موقع سال تحویل بغضی غریب در گلویم و اشکی در چشمانم نباشد.وابستگی عجیبم به خانواده و علاقه وافرم به آنها که شامل پدر و مادر و برادر و همسر و فرزندانم می شوند و دعای برای سلامتی و موفقیتشان در سال جدید علت بغض و گریه ام موقع سال تحویل است.
این روزها فکر می کنم که سالی که گذشت چگونه بودم برای آنها و بعد برای خودم.آیا همانقدر که خانواده برای من مفید و دلگرم کننده بود منهم توانستم سرسوزنی از محبتهایشان را جبران کنم یا باز هم بدهکار وارد سال جدید می شوم؟
فرزندانم که از گل زیباتر و از عسل شیرین ترند آیا مادر خوبی بودم ؟وقت گذاشتم؟مهربان بودم؟
امسالی که گذشت همسر عزیزم برایم سنگ تمام گذاشت آیا منهم توانستم خوب باشم و جبران کنم؟از لحاظ مادی که با خریدن ماشین برای من و از لحاظ معنوی با کمک و مساعدتش تونستم کنکور ارشد رو موفق بوده و با وجود بچه ها و کارهای اداره ادامه تحصیل بدهم .
احساس سنگینی بار مسئولیت ،احساس عدم رضایت از خودم به خاطر کوتاهی ها و خستگی ها،عدم جبران محبتهای پدر و مادر و برادرم...همه و همه پایان سال رو برای من سخت کرده.
امیدوارم بهترین سال با بهترین حال در انتظار تک تک مردم عزیز ایران باشه.
بیایید با هم امسال اول برای دیگران دعا کنیم ،دعا کنیم همه اول سالم و سلامت باشند و هیچ کسی با ناراحتی سال رو آغاز نکنه.هیچ فردی عزیزی رو بیمار نداشته باشه و پر از شادی و پراز عشق به استقبال سال جدید برویم.
ما را در سایت آسمان پر ستاره پارميدا و پرهام دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 146